• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Gastenboek








Dag 7, van Golfito naar Corcovado Nationaal Park.

Vandaag gaan we naar Corcovado. Door wat we hebben gelezen en gehoord over dit Nationaal Park zijn onze verwachtingen heel hoog.
Na het ontbijt worden we met het kleine bootje van de Golfo Dulce lodge naar Puerto Jimenez gebracht, een klein havenplaatsje aan de andere kant van de baai. Een tochtje van zo'n half uurtje over volle zee. Gelukkig is het goed weer en het water redelijk rustig.


In Puerto Jimenez staat iemand met een 4x4 terreinwagen op ons te wachten die ons, na eerst langs een bank en het plaatselijke supermarktje zijn geweest, via een hele slechte weg naar Carate, aan de andere kant van het schiereiland brengt. Een vierwiel aangedreven wagen is echt nodig. We doen zo'n 2 uur over een afstand van 35 kilometer. We rijden door modder, enorme kuilen en plassen en steken zelfs twee keer door het water een ondiep riviertje over. Onze chauffeur heeft onderweg in de gaten dat we naar de vogels langs de weg kijken en stopt zelfs even voor een toekan die hij ziet zitten. Een tweede stop is noodgedwongen omdat er een leguaan van 1,5 tot 2 meter midden op de weg loopt. Wat een enorm beest. De chauffeur zegt dat we rustig dichterbij kunnen voor een foto, alleen wel uit moeten kijken voor zijn staart. Schijnbaar kan het dier hier aardige tikken mee uitdelen.


In Carate staat een paard en wagen klaar om onze reisbagage over het strand naar de 3 km verder gelegen La Leona Lodge te brengen. Voor ons zelf is dat een wandeling van zo'n 40 minuten over het strand in de badende zon bij 30 graden. Ontzettend wat is het warm en wat loopt dat zand zwaar. En onze zonnebrand zit in een koffer die we voor ons in de paardekar zien liggen.


De La Leona Lodge bestaat uit een groot aantal safaritenten waar we drie dagen in zullen slapen. Aangekomen bij de lodge krijgen we een welkomsdrankje en blijkt er voor ons een tent in het zogenaamde Monkeycamp gereserveerd te zijn. Een heel eind hoger op de berg staan nog 5 tenten, apart van de rest en alleen te bereiken via een steil en donker pad. Na lang aandringen krijgen we gelukkig toch een tent beneden. Daar boven hadden we ons niet op ons gemak gevoeld en na een regenbuitje blijkt dat paadje ook nog eens heel glad en blubberig te zijn.
Alle tenten hebben een buitendouche met alleen koud water en ook hebben we geen electriciteit. Het is dus weer koud douchen en voor de verlichting hebben we kaarsen en lucifers. In het restaurant zitten 2 stopcontacten die je kunt gebruiken als je iets op wilt laden.


We zitten direct aan zee, maar deze is zo wild, en de golven zijn zo hoog dat we er niet in mogen zwemmen. Bovendien maakt de zee zoveel lawaai dat je er slecht bij slaapt. Kabbelend water is heerlijk om bij in slaap te vallen, maar de Pacifische kust is wat anders.
De lodge heeft op dit moment slechts 10 gasten, waaronder 6 nederlanders. Maar wel gezellig. Elke tent heeft een klein balkonnetje met 2 stoelen en we kijken uit over de oceaan. Recht voor onze tent zitten 3 rode ara's in de boom en boven en achter onze tent zien we 3 verschillende apen in de bomen. De eerste dag maken we meteen veel foto's. Na het overheerlijke eten, gaan we weer heel vroeg naar bed. Kwart over negen duiken we onder ons klamme lakentje maar we hebben moeite om in slaap te komen. Het is ook nog zo ontzettend warm buiten.
Deze lange en vermoeiende dag is de eerste van de vakantie zonder een regenbui. Misschien had een kort buitje nu wel enige verkoeling gebracht. Het is ook nooit goed!





copyright: 2013 - costarica.gradstaat.nl