• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Gastenboek








Dag 12, de Rio Tico Safari Lodge in Ojochal.

We slapen vanmorgen maar liefst tot half acht uit ! ! ! !
Het eerste deel van de ochtend doen we verder alles op ons gemak. Vooral voor het ontbijt nemen we alle tijd en heeft deze vakantie nog nergens zo lang geduurd als vanmorgen. Heerlijk.

Vrijwel meteen na het ontbijt lopen we naar een van de buren van Cees en Miranda die achter hun huis een tuin hebben aangelegd met bloemen en planten waar kolibries zich thuis voelen. Voor een of twee dollar ben je bij deze mensen meer dan welkom om rond te lopen en hoewel het helemaal niet groot is zien we ontzettend veel verschillende kolibries. Deze beweeglijke en snelle vogeltjes zijn alleen zo ontzettend moeilijk te fotograferen. Toch hebben we beiden een paar mooie plaatjes kunnen schieten.

naam
Rugfous-tailed hummingbird.
naam
White-necked Jacobin.

Terug in de lodge trekken we onze zwembroek en badpak aan en vermaken ons kostelijk met poedelen in het riviertje recht voor onze tent en waar we ook een paar leuke foto's kunnen maken.
Wij hebben moeite met de warmte en de hoge luchtvochtigheid. Cees houdt het echter nog steeds vol om elke andere dag een stuk te gaan hardlopen. Vanaf de lodge loopt hij de onverharde weg naar beneden en weer omhoog waarna hij een kwartiertje in het riviertje gaat zitten om af te koelen. Zo kan hij de dag weer aan.
Hardlopen is een leuke sport, maar er zijn grenzen.

De lunch bestaat tussen de middag uit een paar lekkere koeken die we gisteren speciaal voor dat doel gekocht hebben. Thuis hadden we al een excursie naar walvissen en dolfijnen uitgezocht. Bij navraag door Cees blijken de walvissen dit jaar laat te zijn. Er is er zelfs nog geeneen gesignaleerd dus besluiten we maar gewoon naar het strand te gaan en te relaxen. Helaas, vlak voordat we willen gaan begint het te regenen. En niet zo maar een buitje, maar een enorme tropische stortbui. Dus maar thuisgebleven, wat gelezen, alle apparaten weer opgeladen, foto's naar het laptopje gekopieerd en de koffers alvast een beetje ingepakt.
Cees en Miranda hebben voor deze Kerstdag een heerlijk diner gemaakt, dus we hoeven niet meer weg. Gelukkig maar want de onverharde weg naar beneden is een echte modderweg geworden.
Als we later die avond na het diner teruglopen naar onze tent valt het licht van onze zaklamp toevallig op een cicade die uit de larvenhuid kruipt. Volgens ons hebben we een uniek momentje vastgelegd.

naam
Het riviertje over het terrein van de lodge.
naam
Cicade kruipt uit de larvehuid.






copyright: 2013 - costarica.gradstaat.nl