• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Gastenboek








Dag 15, de nevelwouden in Monteverde.

Vanochtend kunnen we kalm aan doen. Half 9 pas zal ons ontbijt worden gebracht. Gelukkig is het eventjes droog waardoor we alles buiten kunnen opeten. Ik eet heel weinig. Mijn maag en darmen zijn helemaal overstuur. Volgens ons komt dit door de kip die ik de avond voor Kerst heb gegeten in Ojochal.
Als de ontbijtspullen net zijn opgehaald horen we een enorm kabaal voor ons huisje. Een paar vogels, naar wat later blijkt een paar white-troated magpie-jay's, zijn gezamenlijk een koe aan het treiteren waarbij ze ontzettend veel lawaai maken. We pakken allebei onze camera en proberen dit vast te leggen. Helaas zijn de vogels heel schuw en, hoewel we ze nog lang horen schreeuwen, krijgen we ze niet meer te zien.

Een van de dames die bij Valle Campanas werkt en even daarvoor nog ons het ontbijtje heeft gebracht is in de tuin aan het werk als ze in de gaten heeft dat we de vogels leuk vinden. Wat blijkt, ze heeft haar huisdier, een groene papegaai bij zich. Terwijl ze aan het schoffelen en harken is in de tuin, zit het dier boven haar in een boom te wachten en laat zich zelfs door haar oppakken. Een prachtig beest.


Hierna rijden we weer naar Santa Helena om wat te shoppen. Licht brood en veel drinken om mij en mijn maag er weer bovenop te krijgen. Daarvoor gaan we na lang twijfelen toch ook maar iets bij een apotheek halen. Na wat ansichtkaarten en postzegels te hebben gekocht rijden we weer terug naar ons huisje, waarna we net na de middag weer terug naar het plaatsje gaan. Het is net te ver om te lopen. Even naar de bank geld halen, ansichtkaarten op de post, benzine tanken en wat lekkere broodjes voor vanavond halen.

Rond een uur of vier nemen we even een hapje te eten en rijden een half uurtje later naar het Children's Eternal Rainforest, met 22500 hectare het grootste prive park in Costa Rica waar we een nachtwandeling gaan doen. Niet elke wandeling deze vakantie is een sucses, maar deze is geweldig, ondanks dat we ook nu weer in regenkleding lopen. We krijgen veel uitleg maar nog veel meer te zien. Bij het licht van een zaklantaarn zien we een Coati, een aap, een neusbeer en zelfs een possum komt uit een boom klimmen. Ook leuk is dat we gewezen worden op veel vogels die zitten te slapen in de bomen, zoals een toekan die vlak boven ons hoofd tussen de bladeren op een tak zit, met zijn snavel onder de vleugel verborgen. Maar de meest indrukwekkende ervaring is de grote harige tarantula op 75 cm afstand van ons. Vooral bij dieren zijn wij beiden eigenlijk nergens bang voor, maar zo vlak voor ons deze spin daar krijgen we toch wel de kriebels van.


De tijd vliegt en voor we het weten zijn de 2 uur voorbij.
Onder de indruk van wat we allemaal gezien hebben rijden we vervolgens naar ons huisje waar we nog wat te eten pakken en vast een deel van de koffers inpakken voor onze volgende reisdag morgen.





copyright: 2013 - costarica.gradstaat.nl