Prachtige vlinder met dichtgevouwen vleugels.
Deze blauwe vlinder zie je overal in Costa Rica.
De eerste luiaard die we zien is echt een luiaard.
De busreis duurt 2 uur maar is allesbehalve saai. In de bus zit een groep mensen waarmee we in Torteguero ook alle activiteiten samen zullen doen. Onze gids voor de komende dagen zit ook in de bus en geeft onderweg allerlei uitleg over wat er te zien is. Ondermeer over de bananenteelt waar we lange tijd langs rijden vertelt hij veel.
Na een uurtje wordt er plotseling gestopt. Er zit een luiaard in een boom langs de kant van de weg en iedereen maakt een foto van dit bijzondere dier. Zo gebeurt het dat we na ruim 2 weken tevergeefs uitgekeken te hebben naar een luiaard we er nu binnen een paar uur 2 hebben gezien.
De tweede helft van de rit gaat over een onverharde weg waar na een tijdje de chauffeur plotseling stopt en uit de bus stapt. Wat blijkt, er loopt een schildpadje over de weg en hij wil deze eerst even aan de kant van de weg zetten. Zo blijkt weer dat Costaricanen vrijwel allemaal heel begaan zijn met de natuur.
Uiteindelijk komen we met de bus aan bij een riviertje waar we, door de modder lopend, in een snelle boot van onze lodge stappen voor een tocht van een uur door de smalle en bochtige kanalen van Torteguero National Park. Het gaat snel, maar wat wil je met 2 buitenboord motoren van 150 PK elk. Onderweg krijgen we wat uitleg over onze lodge en de excursies die we zullen doen.
De Laguna lodge ligt op een 100 meter brede strook land tussen het Torteguero kanaal en de oceaan. In het kanaal mogen we niet zwemmen omdat daar krokodillen zitten en in de oceaan niet door de haaien. Nog niet zo lang geleden zijn op het strand de schildpadeitjes uitgekomen en duizenden jonkies de zee in gewandeld. Deze jonge beestjes trekken veel haaien aan en die zijn er nog steeds. Het is maar dat we het weten.
Met een snelle boot naar de lodge.
Het Torteguerakanaal.
Eenmaal aangekomen in de lodge ga ik na de lunch toch even op bed liggen om mijn hoofdpijn kwijt te raken. Ans gaat met de groep mee voor een leuke en heel leerzame wandeling over het terrein van de lodge. Jammer dat ik er niet bij ben, maar Ans laat me de leukste dingen een dag later zien.
Half zes is het donker en gewapend met een zaklamp en camera gaan we op zoek naar kikkertjes. We vinden 2 verschillende waaronder degene waar Ans haar zinnen op had gezet. Het groene kikkertje met de jeans aan.
Na het eten zitten we lekker te relaxen op de veranda, en ja hoor, uit de boom voor onze kamer komt ineens een wasbeer naar beneden klauteren. Ook zonder camera bij de hand, is het een prachtig gezicht.
Nog voor tienen liggen we allebei op bed.
Groene kikker met jeans aan.
Een bruine boomkikker.
